Hér er frábært dæmi um prófaljótuna sem virðist herja á alltof marga samnemendur okkar menntskælinganna. Prófaljóta er fyrirbæri sem er alltof merkilegt fyrirbæri að mínar annars miklu gáfur fá með góðu móti skilið hvað fær annars gullfallega og aðlaðandi einstaklinga til að klæðast náttbuxum og öðrum náttfatnaði og byrgja sig upp af kaffi á hitabrúsa og þramma um götur og stræti og beinlínis hrópa ; red,,ÉG ER Í PRÓFUM!! ER ÞAÐ EKKI ÖRUGGLEGA Á HREINU? ÉG ER Í PRÓFUM! VORKENNIÐ MÉR!!!!!"
Það er venja og siður að námsmenn fara í próf í desember og maí. Flestir sem búa ekki neðanjarðar og lifa á rjúpnaeggjum og mysu vita þetta jafnvel og að mánudagur kemur á eftir sunnudegi! Eeeeeen, nei þessir illa höldnu "námsmenn" verða að slengja þessu framan í hinn almenna borgara. Eins og að brjálæðisfylleríið sem fylgir prófalokum sé ekki nógu góð vísbending. Nei, það er þeim lífsnauðsynlegt að básúna þessari staðreynd eins og fagnaðarerindinu á öldum áður. Þessi tegund námsmanna er í krossferð. Gegn þeim sem nú þegar hafa útskrifast úr skóla og eru orðnir fullgildir meðlimir vinnumarkaðarins. Ég ætla ekki að banna fólki að tala um prófin sín, það er nú daglegt umræðuefni á meðal skólafólks. Ég ræði mín próf við mína nánustu og sé ekkert að því að fólk geri slíkt hið sama. En ég dreg línuna við fatabreytingu, niðurdregið og illa sofið augnaráð sem þreytist(þótt ótrúlegt sé) ekki á því að beina sjónum vegfarenda á hversu erfitt og melankolískt líf hins langþreytta námsmanns er. Því að þetta fólk lætur sér ekki nægja að mæta í einkennisbúningi þreytu og 243 kaffibolla, nei það þarf líka að röfla og væla um herlegeheitin!! Það hafa allir e-n tímann verið í skóla og vita ósköp vel hvernig þetta ferli gengur fyrir sig. Maður situr í tímum, lærir, glósar, lærir undir próf og búið. Prófatíminn á ekki að vera þessi kvöl og pína sem svo margir telja sér trú um. Prófatíminn á að vera tími rólegheita. Ég og stallsystir mín erum búnar að vera í góðu tjilli(afsakið slettuna) og gefa okkur tíma til að rölta um í Kolaportinu, spila Krossorðaspil(ég vann) og tala um strákamál. Svoleiðis á það líka að vera. Ekkert stress, Bara rólegheit. Og svo rómó út að borða í enda vikunnar.
post script. Engin ljót föt né illa þvegið hár hafa hrjáð okkur og komust við samt í gegnum prófin.....
