Eins og alþjóð veit lagði hún Lilja litla (sorry Lilja mín, þetta stuðlar bara svo flott) land undir fót í morgun og hélt til móts við frændur okkar í Færeyjum... nei reyndar ekki, mér fannst þetta bara stuðla svo flott líka.... Hún fór semsagt til Danmerkur.
Það er nú kannski ekki frásögufærandi þar sem við erum víst komin á árið 2006. Nema hvað hún fór og fann tilvonandi heimili okkar, komst reyndar ekki inn þar sem enginn var heima en lét það samt ekki stoppa sig í að mynda húsið í bak og fyrir.... Gvuð minn góður hvað ég er að farast úr spenningi... Það er eins og liltu spennukallarnir inni í mér ætli gjörsamlega að rífa gat á húðina og koma út... Hef sjaldan vitað annað eins...Þetta lítur alveg hreint hryllilega kósí út og er ekki lagt frá Parken þar sem einmitt oft mikið er um gleði og glens. Ég sé fyrir mér hjóla-piknikferðir þar sem við böðum okkar velsköpuðu líkama í sólinni og drjúpum á eðalhvítvíni.. Eða höfum við e-ð annað að gera þarna?? Það er spurning sem brennur á vörum flestra sem við komum að orði við þessa dagana. "Hvað ætliði að gera þarna úti? Ha, ekkert að vinna?" Svo er starað á mann eins og Bogomil Font syngi um mann í Marsbúa cha cha cha. Hvað er að því að fara til útlanda með ekkert á stefnuskránni nema að hafa það gott í nokkrar vikur. Veit ekki betur en að fólk flykkist til útlanda ár hvert til þess eins og hafa það huggó. Sennilega er þetta allt tilkomið vegna fjölda klukkutíma frá því að við vorum getnar. Maður verður að vera Ellilífeyrisþegi á leið til Kanarí til að mega tjilla í nokkrar vikur.. Ef maður er ungur sem lamb þá er það kallað að vera latur eða að slæpast ef maður er ekki að vinnandi dag sem dimma nótt í skólafríum... Þegar maður hefur náð vissum aldri hefur maður hins vegar bara "gott af því" að fara í frí til þess eins að leika sér.
Í öðrum löndum er það bara hreint ekki normal að skólafólk vinni í fríum, þar kemur að vísu inní styttri sumarleyfi, atvinnuleysi og fleira. Ég vil samt helst benda á hégóman sem stjórnar litla klakanum okkar of mikið, efnahagshyggja, geta keypt flottari plastma en nágranninn...
Hvað er það?? Ég datt einmitt í miklar hugleiðingar um þessi mál ekki svo alls fyrir löngu. Fór að bera mig saman við vini mína, kunningja, skólasystkini o.fl sem eru á mínu reki. Hvert sem maður lítur sér maður ungt fólk akandi um á glæsikerrum, hlustandi á ipod, með nýja laptop-inn undir arminum á meðan það tekur eins og eitt stykki hágæða ljósmynd með splúnkunýju digital myndavélinni sem keypt var erlendis nokkru áður því að að sjálfsögðu kemur þessi týpa ekki í Hans Petersen fyrr en fyrir jólin 2007. Hvar fær fólk aur til þess að lifa svona? Ég t.d. á ekki ipod, á reyndar bíl, en á hann ekki ein og hann er ekki einu sinni þeim gæðum gæddur að vera með geislaspilara. Nei, Saadia fjárfesti í hálfgerðri kasettu með snúru sem hægt er að tengja við ferðageislaspilara til að hafa í bílum og við erum hæstánægðar... Ég á reyndar laptop en hann þarf að vera í ei/ylífu sambandi til að hægt sé að hafa kveikt, er með Windows 2000 og varð mín eign einungis vegna þess að mamma fékk nýjann til að nota í vinnunni. Ég á ekki einu sinni dvd-spilara og hvað þá heimabíó... Og vitiði hvaða, mér líður ágætlega. Þrátt fyrir þessa veikleika mína og meðalmennsku tel ég mig ekki neitt verr staddari fyrir vikið... Ég nýt þess að liggja uppí rúmi, horfa á Legally Blonde á VHS eða að hlusta á tónlist í græjunum sem ég fékk í fermingargjöf og eru enn eins og nýjar.
Hvernig væri að slaka aðeins á, byrja ekki allar samræður á "hey, ég var að kaupa mér.... í dag". Mér finnst þetta komið svo algjörlega út í rugl að það hálfa væri helmingi meira en nóg... Ég var með gest um páskana frá Þýskalandi sem að blöskraði algjörlega vellystingarnar sem við lifum í... Tala nú ekki um himinn hátt verðlagið og það setti punktinn yfir i-ið þegar við borguðum 800kr. fyrir kebab sem maður kaupir á 2 evrur 50 úti. Hún spurði mig hvort að það væru allir svona ríkir á íslandi.. En svo er ekki. Mikið af fólki er í basli um hver mánaðarmót við það að ná endum saman, margir þora ekki að opna dyrnar heima hjá sér þegar hringt er af ótta við að e-r frá bankanum sé mættur til þess að innheimta... Svo vinnur fólk eins og skepnur myrkrana á milli til þess að geta keypt hús, bíl, heitan pott o.s.frv.. En er í raun að sóa öllu í ekki neitt þar sem það er aldrei neinn heima við til þess að njóta allra "flottu og nytsamlegu DAUÐU hlutanna" sem til eru... Skilnaðartíðni fer vaxandi og ungt fólk leiðist út á vafasamar brautir til að fá athyggli foreldranna sem enn eru að vinna fyrir afborgununum.. Þá opnast augun, þegar allt er í rúst... Hvað hefði ég getað gert til þess að að enda ekki all alone in the old house (Faðir brúðarinnar)?? Eyða meiri tíma með þeim sem þú elskar því það er það sem skilur e-ð eftir sig!! Ekki get ég ímyndað (Lilja tékkaðu á stafsetningunni) mér það að það skipti nokkru máli að vera með gosbrunn í garðinum þegar maður er komin undir torfu... Eða er það málið?? Endilega látið mig vita þegar þið vitið svarið...
Hættum að drepa okkur á eigin græðgi og lifum lífinu... Ég veit ekki hvort maður fær nokkuð annan séns...
Kveðja, Orgill
Segi svo eins og hún Lilja, vorönnin er einhverra hluta vegna alltaf erfiðari og jafnframt leiðinlegri en haustönnin. Hver skýringin á því er veit ég ekki. Það er e-n veginn það að á haustinn er maður búin að vera í fríi allt sumarið og er að verða komin með nóg af því og farið að kitla í fingurnar því maður hlakkar svo til þess að fara að leysa hin ýmsu stærðfræðidæmi og glósa íslendingasögurnar og byrjar því af krafti um leið og bjallan hringir inn fyrsta daginn. Svo er hins vegar eins og þessi eldmóður sé alveg horfinn úr manni í byrjun desember en þá huggar maður sig við það að maður þurfi bara að surviva jólaprófin og svo kemur tími besta afslappelsis ársins, þegar það erfiðasta sem maður gerir er að halda uppi bókinni sem maður er nýbúin að færa úr umbúðunum..... Semsagt blessað jólafríið!! Jólaprófin ganga svo oftast alveg sæmilega þar sem maður hefur verið mjög duglegur að sinna náminu undanfarna mánuði. Svo er jólafríið á enda og það er svo skrítið að á þeim tíma vantar alveg í mann þessa tilhlökkun að byrja aftur í skólanum eins og er á haustin... Maður er meira svona í fílingnum "hvað eru margir dagar í páskafrí?, afhverju er jólafríið ekki fram að þrettándanum??" og fl. í þessum dúr.
