Prófa-líf eða -dauði

Einungis nokkrir klt. þar til hið langþráða páskafrí byrjar.... Loksins loksins, það sem maður er búin að bíða eftir síðan jólafríið kláraðist er nú bara handan við hornið. Það er mjög þægilegt að hugsa til þess, svona eins og maður sé að ná markmiði sem stefnt hefur verið að í langan tíma. Ekki það að skólinn sé slæmur, það er bara svo ljúft að vera í fríi...
Segi svo eins og hún Lilja, vorönnin er einhverra hluta vegna alltaf erfiðari og jafnframt leiðinlegri en haustönnin. Hver skýringin á því er veit ég ekki. Það er e-n veginn það að á haustinn er maður búin að vera í fríi allt sumarið og er að verða komin með nóg af því og farið að kitla í fingurnar því maður hlakkar svo til þess að fara að leysa hin ýmsu stærðfræðidæmi og glósa íslendingasögurnar og byrjar því af krafti um leið og bjallan hringir inn fyrsta daginn. Svo er hins vegar eins og þessi eldmóður sé alveg horfinn úr manni í byrjun desember en þá huggar maður sig við það að maður þurfi bara að surviva jólaprófin og svo kemur tími besta afslappelsis ársins, þegar það erfiðasta sem maður gerir er að halda uppi bókinni sem maður er nýbúin að færa úr umbúðunum..... Semsagt blessað jólafríið!! Jólaprófin ganga svo oftast alveg sæmilega þar sem maður hefur verið mjög duglegur að sinna náminu undanfarna mánuði. Svo er jólafríið á enda og það er svo skrítið að á þeim tíma vantar alveg í mann þessa tilhlökkun að byrja aftur í skólanum eins og er á haustin... Maður er meira svona í fílingnum "hvað eru margir dagar í páskafrí?, afhverju er jólafríið ekki fram að þrettándanum??" og fl. í þessum dúr.
Þannig að á tímum eins og núna þá er maður alveg guðslifandifegin að vera að komast í smá pásu en er hins vegar alveg með kvíðahnútin kraumandi í maganum útaf því að innst inni veit maður að með hverri mínútunni sem líður styttist alltaf meira og meira í vorprófin og alla vinnuna sem þeim fylgir, (ég tala nú ekki um öll verkefnaskilin sem raðast upp viku fyrir frí). Lestur 24/7 í meira en tvær vikur, prófapirringur og það sem meira er prófaljótan... Já maður getur eiginlega ekki látið sjá sig á almannafæri á þessum tíma þó að maður þurfi svo sannarlega á smá uppliftingu að halda milli þess sem maður leggur á minnið vísurnar í Hávamáli...
Maður er semsagt fastur í svona vítahring, ef maður vill standa sig vel þarf maður að lesa, ef maður les vel og mikið fær maður prófaljótuna og getur ekki látið sjá sig utandyra en maður verður einmitt að taka sér frí frá lestri til að fara ekki yfir um. Þannig að þetta endar þannig að maður kemst ekkert út , les yfir sig og kemst þ.a.l. ekki í prófið, þarf að taka sjúkrapróf sem eru alltaf svínslega erfið og þá er maður búin að gleyma fyrir löngu öllu sem maður átti að hafa lært og fellur því og þarf að endurtaka þetta allt saman að ári.....
Þannig að mín tillaga er sú að fylgjast alveg súper vel með á vorönn jafn og á haustönn þannig að það þurfi rétt að glugga í glósur fyrir vorpróf eða jafnvel bara ekkert að læra (meira samt fyrir svona Einsteina eins og mig ) sem kemur í veg fyrir oflestur, sem kemur í veg fyrir prófaljótu, sem kemur í veg fyrir að maður þurfi að hanga heima allan daginn, þannig að maður heldur geðheilsu, nær góðum árangri í prófaandsk..... fellur ekki og kemst klakklaust á næsta ár skólagöngunnar.......

Með þessum orðum kveð ég að sinni, minni fólk bara á að það er alveg líf eftir prófin og því um að gera að hugsa frekar um hversu stutt er í að þetta sé allt saman yfirstaðið því það gefur manni aukinn viljastyrk og kraft til að klára þetta með sæmd, en ekki að sitja í sjálfsvorkunn yfir því að það sé svo mikið eftir......

Baráttukveðjur, HMF