föstudagur, október 27, 2006

Dagurinn í gær

Ég er vakandi vegna þess að ég var að koma heim úr vinnunni, fyrir tæpum klukkutíma reyndar... Fabúla var að spila í kvöld og var þrusu góð fannst mér ásamt hljómsveit sinni. Allt fór vel fram eins og oftast, kannski soldið dræm mæting en ég held að hægt sé að kenna veðrinu um það.
Ég á ekki að mæta í skólann fyrr en klukkan 10:30 í fyrramálið, mér til mikillar gleði. Er algjör B-manneskja (sem þýðir að mér líkar mun betur að vaka fram eftir og sofa fram eftir heldur en hitt), sérstaklega núna þegar það er orðið svona dimmt og kalt i veðri. Átti að vera með bókarkynningu á Alkemistanum í fyrsta tíma á morgun og sat því sveitt í gær og las og las (já ég er alltaf tímanlega í öllu) til að klára bókina fyrir daginn í dag. Þegar ég átti einungis 20 bls. eftir áttaði ég mig á því að það fellur niður áðurnefndur fyrsti tími á morgun svo að þetta frestast fram í næstu viku. Er ég uppgötvaði þetta leið mér nákvæmlega eins og Saadiu þegar hún var búin að taka til í herberginu sínu því að afi var að koma suður og átti að gista í því en kom svo ekki.... Semsagt hugsaði að nú væri ég búin að vera að lesa þetta allt til einskis :) En svo fattaði ég hvað það verður ljúft í næstu viku að þurfa ekki að hamast við að klára þetta þá svo að ég tók gleði mína á ný en kláraði þó reyndar ekki þessar 20 bls. (ætla að eiga þær til góða seinna) heldur skellti mér á kaffihús með Súsu. Þegar niður í bæ var komið byrjuðum við á því að fara á The Bar en þar var allt fullt svo við tókum stefnuna á The Coffeebar en þar var því miður sömu sögu að segja, ekki einn einasti stóll laus. Við ákváðum því að kíkja á Vegmót en eftir vandræðalega uppákomu í stiganum ákváðum við að dveljast ekki lengur við og drífa okkur annað (það var líka næstum fullt þar) og vissum ekki okkar rjúkandi ráð því að okkur datt ekki neinn annar staður í hug (ég nennti ekki á Rósen og á Kofanum endar maður uppi sem hangikjöt). Við gengum niður laugarveginn og nú voru góð ráð dýr því í hugum okkar var ekkert eftir nema Sólon og ekki ætluðum við nú að láta sjá okkur þar... Loksins kom svo ljósið og upp í huga S. kom mynd af Prikinu. Ég var viss um að þar væri allt troðið miðað við fyrri reynslu okkar þetta kvöld en viti menn þar voru hreinlega heil 3 borð laus... (Hvað er samt málið að það sé hvergi sæti að fá á miðvikudegi... Eru skemmtanaglaðir íslendingar nú alveg búnir að missa sig??) Við sátum þar svo í dágóða stund og fengum líka þennan fína félagsskap þannig að kvöldið sem ég var búin að sjá fyrir mér að færi í eintóman lestur varð bara hið fínasta.
En talandi um lesturinn. Ég byrjaði að lesa þessa bók einungis sjálfri mér til gagns og gaman en svo þegar velja átti bók til að halda kynningu á fannst mér í meira lagi sniðugt að hafa þessu einu og sömu bók í því. Ræddi það við Magðalenu, verkefnis- og sætisfélaga minn og hún sættist á að lesa Alkemistann. Þegar þetta var, var ég búin að lesa dágóðan slatta af bókinni því að mér fannst hún skemmtileg og langaði til þess. En eftir að það varð að skyldu minni að lesa þetta en ekki bara af áhuganum einum var eins og e-ð gerðist og í nokkrar vikur var ég stödd á sömu bls. þrátt fyrir nokkrar tilraunir til að halda áfram. Hvers vegna, já útaf því að nú þurfti ég að lesa þetta og þegar maður þarf að gera e-ð þá er það ekki lengur gaman... Eða er það??
Shij, ég er virkilega búin að skrifa allt þetta um ekki neitt.... Er að hugsa um að fara að halla mér áður en ég finn uppá e-u öðru jafn áhugaverðu til að skrifa um :)

Góða nótt og þar til næst...."Under the pink sky, allt things have changed now"

2 ummæli:

Nafnlaus sagði...

já, takk kæra vinkona fyrir að hringja...ég lá andvaka að bíða eftir símtali þínu...

Hildur sagði...

Hehe, ég trúi því ekki að þú Lilja Dögg dóttir Vignis sonar Kristmundar hafir verið vakandi á þessum tíma sólarhrings.... Manneskjan sem sefur mest af öllum fyrir utan mig á Hróaskeldu... en fyrirgefðu elsku vina (shji, ég hata þetta perralega orð), ég lofa að gera þetta aldrei aftur.... (hefði samt í sannleika sagt ekki viljað vera sú sem vakti þig til að tala um ekki neitt sérstakt og það um hánótt. Mér finnst nefnilega bara gaman að vera sú sem vekur þig á daginn þegar þú ert að sofa frá þér lífið:))